از بخیل در شگفتم ، به فقرى مى شتابد که از آن گریزان است و توانگریى از دستش مى رود که آن را خواهان است ، پس در این جهان چون درویشان زید ، و در آن جهان چون توانگران حساب پس دهد ، و از متکبّرى در شگفتم که دیروز نطفه بود و فردا مردار است ، و از کسى در شگفتم که در خدا شک مى کند و آفریده هاى خدا پیش چشمش آشکار است ، و از کسى در شگفتم که مردن را از یاد برده و مردگان در دیده اش پدیدار ، و از کسى در شگفتم که زنده شدن آن جهان را نمى پذیرد ، و زنده شدن بار نخستین را مى بیند ، و در شگفتم از آن که به آبادانى ناپایدار مى پردازد و خانه جاودانه را رها مى سازد . [نهج البلاغه]
ما را در سایت محمد مبين چاووشيان دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 141 تاريخ: چهارشنبه 24 خرداد 1396 ساعت: 16:54